Τον τελευταίο καιρό νιώθω πως αιωρούμαι. Όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο και το πιο κακό από όλα είναι πως νιώθω εγώ πως δεν πατάω στα πόδια μου. Την ξέρω την κατάσταση, την έχω ξαναζήσει (ζυγίνα βλέπεις), αλλά ειδικά τώρα κάτι δε μου πάει καλά.
Πρόβλημα 1: Έχω σκιστεί στη δουλειά, οι εκκρεμότητες είναι πάρα πολλές και την Παρασκευή που φεύγω πρέπει να έχουν κλείσει όλες. Αν αυτό δεν το καταφέρω, θα πρέπει να έρθω και την άλλη εβδομάδα για δουλειά.
Πρόβλημα 2: Κι αφού έχω τρελαθεί στη δουλειά, μου πέφτουν και κάτι ανακοινώσεις άλλο πράγμα. Ζητάω λεφτά για ένα project που μου έχει φάει το μισό χειμώνα και ακούω τη θεϊκή απάντηση: ναι βέβαια, να σου δώσω, τόσα δεν είχαμε πει, ΜΙΚΤΑ; Ώπα, ποια μικτά, για καθαρά θυμάμαι εγώ (πράγμα που σημαίνει βγάλε 20% – και δεν είμαστε για τέτοια τώρα). Και έρχεται δεύτερη σφαλιάρα (από άλλα χείλη για το ίδιο θέμα): καλά μην το δέσεις και κόμπο ότι θα είναι τόσα τα χρήματα που θα πάρεις, γιατί υπάρχει περίπτωση να μας δώσουν λιγότερα οι συνεργάτες. Κι εγώ τι φταίω φιλαράκι;
Πρόβλημα 3: Ο μπαμπάς έχει παρουσιάσει επιδείνωση της κατάστασής του, αρχίσαμε πάλι θεραπείες και αν δεν πάνε καλά, πάμε για σοβαρό χειρουργείο. Όπως καταλαβαίνεις, η ψυχολογία του είναι σκατά, κι εγώ δεν είμαι σε φάση να τον υποστηρίξω, όσο κι αν προσπαθώ.
Πρόβλημα 4: Τα οικονομικά μου αντί να μαζεύονται, χειροτερεύουν. Χρέη, που αντί να μειώνονται αυξάνονται και δε βλέπω φως από πουθενά.
Πρόβλημα 5: Όλα αυτά μου την έχουν βαρέσει άσχημα και πέρα από τα συνήθη άγχη μου, τώρα έχουμε καινούργια θέματα. Η πίεσή μου ανέβηκε, έχω αρρυθμίες και χτυπάω κάτι ταχυκαρδίες αδερφάκι μου… 110 παλμούς την ώρα που ξυπνάω. Το λέω σε σένα γιατί αλλού δε μπορώ να το πω αυτή τη στιγμή. Τους δικούς μου δε θέλω να τους επιβαρύνω άλλο. Αρκετά έχουν στο μυαλό τους. Το πρόβλημα με τις ταχυκαρδίες – αρρυθμίες είναι ότι όχι απλά με πιάνουν όποτε αγχωθώ πολύ με κάτι, αλλά με πιάνουν και για πράγματα όπως «έκλεισα το φως του δωματίου πριν φύγω;»
Πρόβλημα 6: Όλοι περιμένουν από μένα τα πάντα, όλοι λένε πως είμαι πολύ δυνατή κι εγώ νιώθω πως δε μπορώ να κάνω τίποτα. Βαρέθηκα να είμαι δυνατή, δε θέλω ρε παιδί μου.
Πρόβλημα 7: Η ερωτική μου ζωή έχει γίνει μπάχαλο, ούτε μπρος μπορώ να κάνω, ούτε πίσω, οι αποφάσεις είναι πολύ δύσκολες κι έτσι έχω αφήσει τα πράγματα να με πηγαίνουν κι αυτό το σιχαίνομαι όσο τίποτα.
Πρόβλημα 8: Διακοπές σου είπα πως δε θα πάω; Ούτε οικονομικά με παίρνει, αλλά ούτε και οι υπόλοιπες συγκυρίες είναι οι ευνοϊκότερες δυνατές. Ονειρεύτηκα τη Μήλο μου, ήθελα τόσο να ξαναπάω, ονειρεύτηκα τη Σαντορίνη, ονειρεύτηκα εκείνο το άλλο το μικρούτσικο νησάκι που με ηρεμούσε τα δύο τελευταία χρόνια, ονειρεύτηκα τη Χάλκη, τη Νίσυρο… αυτές ήταν οι διακοπές μου για φέτος!! Στην κυριολεξία ονειρικές!
Για πόσο ακόμα πρέπει να πηγαίνω με τελική ταχύτητα; Θέλω να ηρεμήσω, να μη με απασχολεί τίποτα, έστω και για λίγο… Και σε προλαβαίνω, εσένα που θα κομμεντάρεις αφού το διαβάσεις αυτό, όχι, οι διακοπές δεν προβλέπεται να μου δώσουν αυτό το δικαίωμα. Το ότι δε θα έρχομαι στο γραφείο δε σημαίνει πως θα πάψουν να με απασχολούν όλα τα υπόλοιπα.
Πρόλαβα κι έκανα ένα όνειρο, το Σάββατο το πρωί… Αποφάσισα να κάνω κάτι για μένα αυτό το καλοκαίρι, κάτι που θα με έκανε να νιώσω καλά με μένα, κάτι που για κάποιους είναι και αυτονόητο, αλλά για μένα θα σήμαινε πολλά, ένα στοιχηματάκι αν θες. Δύο ώρες αργότερα, το ονειράκι είχε εξαφανιστεί. Κατέβηκα από το συννεφάκι μου και αντιμετώπισα την πραγματικότητα που έλεγε ότι δε μπορώ να σπαταλήσω 500 ευρώ για το ονειράκι μου… γιατί πρέπει να τα δώσω κάπου αλλού.
Δε στηρίζομαι πουθενά, δεν πατάω πουθενά, τίποτα δε μπορεί να με κάνει να γελάσω και ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο; Θέλω έναν ώμο να ακουμπήσω και να ξεσπάσω, να κλάψω, μόνο αυτό, δε θέλω περισσότερη βοήθεια από πουθενά κι ακόμα κι αυτό δεν το έχω. Δε λέω πως δεν έχω ανθρώπους που με αγαπούν, θα ήμουν αχάριστη αν το έλεγα. Αλλά δε μπορώ να ξεσπάσω. Δε μπορώ να βγάλω όλο αυτό το πράγμα από μέσα μου. Κι ενώ φτάνω κοντά σε αυτό πολύ συχνά, μιλάω με λυγμούς, τα μάτια δακρύζουν, ποτέ δε μπορώ να κάνω το παρακάτω λυτρωτικό βήμα. Να σηκώσω λευκή σημαία και να ουρλιάξω, να πω τα παρατάω όλα, όλους…
